Włochy

We Włoszech po zrzuceniu króla i powstaniu republiki na czele tego państwa stanął jako Prezydent generał Bonaparte, który koronował się na króla, ale w 1815 państwo zostało zlikwidowane i powstało królestwo. Ponownie Włochy stały się republiką w 1946 roku i wtedy zapanował system prezydencki. Na prezydenta Włoch wybiera Zgromadzenie Narodowe na siedmioletnią kadencję. Po wojnie pierwszym prezydentem został Enrico De Nicola, Ligi Einaudi, Giovanni Gronchi, Antonio Segni, Giuseppe Saragat, Giovanni Leone, Aleksandro Perini, Francesco Cossiga, Oskar Ligi Scalfaro, Carlo Azeglio Ciampi oraz Georgio Napolitano. Prezydent desygnuje premiera, co jest bardzo istotne w systemie wielopartyjnym, a w przypadku dymisji rządu może jej nie przyjąć i rozwiązać parlament. Do uprawnień prezydenta należy też powołanie rządu, jak i jego odwołanie, obsadza szereg stanowisk państwowych, jest szefem sił zbrojnych, powołuje pięciu członków Trybunału Konstytucyjnego, przewodniczy Najwyższej Radzie Sądowniczej, Najwyższej Radzie Obrony, nadaje odznaczenia państwowe, akredytuje i przyjmuje przedstawicieli dyplomatycznych, opiniuje projekty ustaw, ma prawo weta do ustaw parlamentarnych, zarządza wybory do parlamentu, kieruje orędzia do parlamentu, ma prawo łaski, promulguje ustawy, może też rozwiązać parlament oraz ogłasza stan wojenny uchwalony przez parlament.